Οι Ημέρες της Κρίσης

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

435 Ημέρες: Επιχείρηση άγρια καταστολή από ένα Σύνταγμα ΜΑΤ

Από νωρίς το πρωί πλήθος κόσμου ανταποκρίθηκε για δεύτερη μέρα στο κάλεσμα των συνδικαλιστικών οργανώσεων για συγκέντρωση έξω από τη Βουλή, ανήμερα της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου. Η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ αλλά και άλλα πρωτοβάθμια σωματεία ήταν εκεί και επέμεναν να παραμένουν, ακόμα και όταν η κατάσταση είχε αρχίσει να ξεφεύγει και να είναι ορατό το τι θα ακολουθούσε.


Ανθρωποι της εργασίας που βλέπουν τη συρρίκνωση των μισθών τους, την απειλή της ανεργίας με τα λουκέτα να αποτελούν την πέτρινη πραγματικότητα, το «κούρεμα» των ίδιων τους των ζωών. Αλλοι επέλεξαν να τεθούν υπό τα συνδικάτα, άλλοι όχι. Ολοι όμως βρέθηκαν εκεί, στην κορύφωση της 48ωρης απεργίας.
Ηταν εκεί ο οικογενειάρχης δημόσιος υπάλληλος, μαζί με τα παιδιά και τον παππού, στέκονταν ο ένας δίπλα στον άλλο φωνάζοντας συνθήματα: «Κόβονται οι μισθοί, οι συντάξεις, τα κοινωνικά επιδόματα, αυξάνεται η φορολογία, μειώνεται το εισόδημά μας κατά 40% και χάνουμε τις δουλειές μας, γιατί κλείνουν οι επιχειρήσεις η μία μετά την άλλη. Γι' αυτό είμαστε όλοι εδώ».
Συγκεντρώθηκαν γύρω στις 8.30, χωρίς πανό. Εντυπωσιακή ήταν η επιμονή των εργαζομένων να παραμείνουν μπροστά στη Βουλή, κυριολεκτικά «λουσμένοι» στα χημικά. Οταν η κατάσταση γινόταν αφόρητη, απομακρύνονταν και επέστρεφαν. Τη στιγμή της ψηφοφορίας του Μεσοπρόθεσμου, που πραγματοποιήθηκε η μεγάλη επίθεση στους συγκεντρωμένους, άλλοι έπεφταν κάτω ενώ τραγουδούσαν δυνατά «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των συνδικάτων, οι οκτώ στους δέκα ήταν νέοι μέχρι 30 ετών και οι τέσσερις στους δέκα άνεργοι.
Γύρω στις δέκα το πρωί έξω από το ξενοδοχείο «Χίλτον» εμφανίστηκε η Λιάνα Κανέλλη με το αυτοκίνητό της, συνοδεία αστυνομικών. Στο σημείο υπήρχαν αστυνομικοί των ομάδων ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ. Στις αντιδράσεις περίπου 200 συγκεντρωμένων η κ. Κανέλλη βγήκε από το αυτοκίνητο και απάντησε ότι πηγαίνει στη Βουλή για να καταψηφίσει. Ενας από τους συγκεντρωμένους πέταξε ένα γιαούρτι προς την πλευρά της. Αλλοι άνοιξαν το δρόμο για να περάσει. Λίγο αργότερα μια διμοιρία ΜΑΤ διέλυε τη συγκέντρωση με χημικά, τραυματίζοντας τον αντιπρόεδρο της ΠΟΕ-ΟΤΑ Γιώργο Χαρίση που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».
Συνδικαλιστές και εργαζόμενοι προσπαθώντας να προστατευτούν στριμώχτηκαν κάτω από το κιόσκι «Δεν χρωστάμε - δεν πληρώνουμε». Βάζουν «μααλόξ» τον Γρ. Καλομοίρη (αντιπρόεδρος ΑΔΕΔΥ), που λέει ότι «δεν το έχω ξαναζήσει ποτέ». Ο αντιπρόεδρος της ΙΝΕ-ΓΣΕΕ Δημ. Στρατούλης, δίπλα του, λέει ότι «μπορεί το Μεσοπρόθεσμο να ψηφίστηκε, αλλά η πλειοψηφία της κοινωνίας είναι αντίθετη και η κυβέρνηση θα δυσκολευτεί πολύ να το εφαρμόσει στην πράξη». Σε λίγα δευτερόλεπτα το κιόσκι τυλίγεται σε χημικά, που ρίχτηκαν δίπλα του αναίτια. Οι συνδικαλιστές πρωτοβάθμιων σωματείων, που βρίσκονται εκεί, παραμένουν. Η πλατεία τυλίχτηκε στα χημικά. Δεν υπήρχε καμία ελπίδα διαφυγής.
«Σήμερα προχωράμε στο συντονισμό όλων των πρωτοβάθμιων σωματείων» λέει ο συνδικαλιστής Ν. Αδαμόπουλος. Προσθέτει ότι την Πέμπτη το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί μαζικό συλλαλητήριο και την Κυριακή πανελλαδική κινητοποίηση: «Θα συνεχίσουμε. Ο αγώνας μας θα διαρκέσει όλο το καλοκαίρι».
Από το σωματείο βιβλίου-χάρτου ο Δημ. Γκόβας μιλάει για τη πιο μαζική συγκέντρωση εργαζομένων και τη μεγαλύτερη επίθεση που έχουν δεχτεί. Ο Γρ. Καλομοίρης προσθέτει ότι «συγκεντρώθηκαν πολλοί εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στους δήμους, νοσοκομειακοί και μηχανικοί του Δημοσίου».
Ολοι φορούν μάσκες, καλύπτουν το πρόσωπο με «μααλόξ». Δένουν τις φανέλες στο πρόσωπο για να προστατευτούν. Οι λιποθυμίες στη πλατεία διαδέχονται η μία την άλλη. Το πλήθος φωνάζει «Ελλάς Ελλήνων αστυνομικών, ρουφιάνων, δολοφόνων και βασανιστών». Κάποιοι μεταφέρονται στο σταθμό και το ιατρείο που στήθηκε στο μετρό του Συντάγματος. Οι αστυνομικοί ρίχνουν δακρυγόνα σκεπάζοντας την είσοδο του μετρό.
«Είμαι συνταξιούχος του ΙΚΑ, παίρνω χίλια ευρώ και κόψανε τα 200. Είναι δολοφόνοι. Η χούντα ήταν πιο επιεικής μαζί μου» λέει ο εξηντάχρονος Παναγιώτης τη στιγμή που τον μεταφέρουν στο πρόχειρο ιατρείο, ενώ λίγο αργότερα βγαίνει με τη γροθιά υψωμένη και επιστρέφει στην πλατεία.
Η γιατρός του ΕΣΥ, Γ. Τρέντζου, καταπίνει «μααλόξ», προσπαθώντας ν' αναπνεύσει: «Το Μεσοπρόθεσμο είναι καταστροφικό για όλους μας. Δουλεύω 23 χρόνια. Ο μισθός μου είναι 1.050 ευρώ, πληρώνομαι για τις έξι από τις 15 εφημερίες. Και δεν παίρνω φακελάκια».
«Είμαι γιατρός με διδακτορικό και παίρνω 1.300 ευρώ. Μου έκοψαν τις εφημερίες λόγω έλλειψης κονδυλίων» λέει ο ψυχίατρος Γ. Παξινός, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση καλλιέργησε τη διχόνοια μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.
Στην πλατεία ψεκάζουν αδιακρίτως, χωρίς λόγο. «Μας ωθούν σε εμφύλιο. Εχουμε απέναντί μας το πολιτικό σύστημα, ορισμένους δημοσιογράφους, το κεφάλαιο. Θα αναγκαστούμε να μπούμε στα σπίτια τους, γιατί θα πεινάμε» λέει μια παρέα δασκάλων. «Είμαι 56 ετών, έχασα τη δουλειά μου. Ηρθα με τα πόδια. Εχω δύο άνεργες κόρες. Ολη η οικογένειά μου κι εγώ ψηφίσαμε ΠΑΣΟΚ».
Ηλικιωμένοι μεταφέρονται εσπευσμένα στο ιατρείο τού μετρό. «Δουλεύω στις λαϊκές αγορές. Αυτός που αγόραζε δύο προϊόντα σήμερα δεν παίρνει ούτε ένα» λέει ο Δημ. Καραγιώργης. «Είμαι εδώ γιατί έμεινα άνεργος» λέει ο 60χρονος Γ. Βαγγέλης.
«Γιατί να τα ξεπουλήσουν όλα; Αφού θα πτωχεύσουμε» λέει ο Π. Κυριαζόπουλος, εργαζόμενος στις μεταφορές, προσθέτοντας ότι «έχω δουλειά, αλλά πολλοί έχασαν τη δουλειά τους».
Μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ ο δημοσιογράφος της «Ε» Δημ. Τρίμης μεταφέρεται στο νοσοκομείο με σπασμένο χέρι. Ηταν μόνος του στην οδό Αμαλίας: «Με σπρώξανε τρεις ΜΑΤάδες. Επεσα κάτω και έσπασα το χέρι μου στον αγκώνα. Θα υποβάλω μήνυση στη διμοιρία. Οταν ζήτησα τα στοιχεία τους, με προπηλάκισαν φωνάζοντας "Φύγε από δώ ρε μ...."». *

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου